دست بده تا مطمئن شوم اسلحه دستت نداری!

فلسفه دست دادن

ریشه عمل دست دادن نامعلوم است. اما می گویند دست دادن ودست بوسیدن برای نخستین بار در تاریخ بشری در اسلام پدید آمد که هیچ مذهب دیگری این چنین انسان را مقدس نشمرده بود.

این عمل معمولا در احوال پرسی ها،جشن ها،تقدیم هدایا،حین توافق و قرار دادها انجام می شود.

دست دادن شکل تکامل یافته ارتباط غیر کلامی است.

آداب دست دادن ودست بوسی در دوران جنگهای صلیبی برای نخستین بار به اروپا وارد شد.

بر اساس مطالعات در دست دادن با افراد غریبه اگر پیش قدم شوید احساس خوبی به طرف مقابل می دهید.

این باور وجود دارد که دوره ای مردم برای اینکه مطمئن شوند طرف مقابل در دستش اسلحه ندارد به او دست می دادند.

دست دادن که در غدیر خم،برای بیعت با امام انجام شد از آن زمان تا به حال به سنتی مقدس تبدیل شد و به نقل از قرآن در سوره فتح، همانند دست دادن با خدا بود. در قرآن میخوانیم که خداوند انسان را با دستانش آفرید. در عرفان اسلامی امر هدایت را «دستگیری» می نامند.

صاحب آنندراج گوید: بعضی از بزرگان چون میخواهند که گردشی بکنند یا راهی بروند کسی را که مقرب خویش می دانند دست بر دستش گذاشته راه میروند یا آنکه دست خود را به دست او داده که تو دستگیر یا راهنمای من شو.